In 1925 vestigde de Noor Samsing zich aan de voet van een fjord in het zuiden van Chili, vastbesloten om schapenboer te worden in wat toen een groene vallei was. Een jaar later werd hij letterlijk zijn huis uitgejaagd door een oprukkende gletsjer.
Waar eens zijn boerderij stond, ligt nu een gletsjermeer waarin ijsbergen ronddrijven. De gletsjer Pius XI maakte daarna een tijdlang pas op de plaats, om dan zijn verwoestende weg te vervolgen. Op dit moment schuift hij een bos met wortel en al langzaam opzij. De eeuwenoude Chileense cipressen vallen in traag tempo om, alsof ze in hun val zijn bevroren. Wortels steken de lucht in, boomtoppen zijn afgebroken, stammen staan haaks op elkaar. Reusachtige ijsklompen zijn onder de begroeiing van mos en de zonnedauw geschoven.
Het bos dat Pius XI opzij duwt, is regenwoud. Geen donker regenwoud met een dicht bladerdak zoals in de tropen, maar door de wind gevormde bonsaiachtige bomen die langs de boomgrens in de bergen zijn te vinden. Niet verwonderlijk: de fjorden en eilanden van Chileens Patagonië vangen de bijna voortdurend stormachtige westenwinden op die boven de oceaan op het zuidelijk halfrond waaien. Het hele jaar door valt er regen en sneeuw.
Er is geen plek ter wereld waar volledige rust heerst. De reusachtige tijdspannen waarbinnen de dynamische natuurkrachten die de aarde vormen aan het oog worden ontrokken, scheppen de illusie van stilstand. Maar wie gelukt heeft, komt ergens waar de tijd lijkt te zijn samengebald, en waar tot in elke vezel voelbaar is hoezeer de natuur in beweging is. De door gletsjers uitgesleten Chileense kust is zo’n plek.
Ik moet voor mijn studie een project voorstel schrijven voor een mileuproblem. Ik zou dit willen doen over de milieu problemen die ontstaan zijn door de zalmkwekerijen in Patagonië. Kan iemand mij vertellen waar ik meer informatie kan vinden over dit probleem?