<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Reacties op: Terugkeer naar het internaat</title>
	<atom:link href="http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/</link>
	<description>Nederland</description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Sep 2010 23:20:50 +0200</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.2</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Door: anja</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-1361</link>
		<dc:creator>anja</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 28 Aug 2010 10:17:14 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-1361</guid>
		<description>mijn kind gaat nu starten op een internaat, haar eigen keuze!! bestaat ook nog.. wij staan erachter omdat de afstand voor een goede opleiding in haar geval te ver reizen is. Heeft niks met carriere te maken. Ga eens kijken bij een internaat! waar mijn dochter gaat is hele huiselijke sfeer.. goede begeleiding.. vriendinnen om haar heen.. en de weekenden quality time!!! Alles gaat in overleg en ouders hebben zeker inbreng. 
Als ik hoor dat kinderen op straat rond hangen tot 23 uur s avonds.. en verkeerde mensen ontmoeten, heb ik liever dat ze veilig op een internaat is, zonder de hele dag msn, playstation maar weer ouderwets spelletjes doen s avonds, ze mogen iedere dag naar huis bellen.. maandag ochtend wordt ze gebracht en vrijdagmiddag haal ik haar op.. ik ben en blijf haar moeder, en vind het heel moeilijk dat ze door de week weg zal zijn.. maar sta 100% achter haar keuze.. Ik ben trots op haar dat ze dit gaat doen!!!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>mijn kind gaat nu starten op een internaat, haar eigen keuze!! bestaat ook nog.. wij staan erachter omdat de afstand voor een goede opleiding in haar geval te ver reizen is. Heeft niks met carriere te maken. Ga eens kijken bij een internaat! waar mijn dochter gaat is hele huiselijke sfeer.. goede begeleiding.. vriendinnen om haar heen.. en de weekenden quality time!!! Alles gaat in overleg en ouders hebben zeker inbreng.<br />
Als ik hoor dat kinderen op straat rond hangen tot 23 uur s avonds.. en verkeerde mensen ontmoeten, heb ik liever dat ze veilig op een internaat is, zonder de hele dag msn, playstation maar weer ouderwets spelletjes doen s avonds, ze mogen iedere dag naar huis bellen.. maandag ochtend wordt ze gebracht en vrijdagmiddag haal ik haar op.. ik ben en blijf haar moeder, en vind het heel moeilijk dat ze door de week weg zal zijn.. maar sta 100% achter haar keuze.. Ik ben trots op haar dat ze dit gaat doen!!!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: jack de Voogd</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-1220</link>
		<dc:creator>jack de Voogd</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 05 Jul 2010 18:50:19 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-1220</guid>
		<description>Eens met de stelling dat ouders zelf hun kinderen moeten opvoeden.  Maar hoeveel ouders doen dat tegenwoordig nog. Wanneer je als jong volwassene je kinderen op school
gaat ophalen sta je tussen Opa en Oma en ingehuurde Kinderoppassen op het schoolplein te wachtten op de bel. Als ze puber zijn hebben ze meer tussen- uren  en vervroegd uitzijn dan werkelijk les op school. En wie vangt deze kinderen dan op , meestal
&#039;de Straat&#039;.  En dan zou een blik op onze Zuiderburen geen kwaad kunnen. Niet voor niets groeit het aantal kinderen dat onderwijs volgt in Belgie elk jaar weer!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Eens met de stelling dat ouders zelf hun kinderen moeten opvoeden.  Maar hoeveel ouders doen dat tegenwoordig nog. Wanneer je als jong volwassene je kinderen op school<br />
gaat ophalen sta je tussen Opa en Oma en ingehuurde Kinderoppassen op het schoolplein te wachtten op de bel. Als ze puber zijn hebben ze meer tussen- uren  en vervroegd uitzijn dan werkelijk les op school. En wie vangt deze kinderen dan op , meestal<br />
&#8216;de Straat&#8217;.  En dan zou een blik op onze Zuiderburen geen kwaad kunnen. Niet voor niets groeit het aantal kinderen dat onderwijs volgt in Belgie elk jaar weer!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: van den reeck simonne</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-884</link>
		<dc:creator>van den reeck simonne</dc:creator>
		<pubDate>Sun, 21 Feb 2010 10:07:51 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-884</guid>
		<description>ik heb van mijn negen jaar altijd alleen thuis gezeten want mijn vader was dood en mijn moeder  moest werken maar  mij kregen ze niet nog niet met stokken naar eeni  internaat      de school  waar ik op zat was zo al erg genoeg   ik kwam ook altijd tussen de middag naar huis   ( leeg)   want ik kon dat daar niet uithouden laat staan wonen zelfdiscipline heb je of heb je niet  om te studeren heb je geen internaat of ouders nodig
dus g e e n internaato</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>ik heb van mijn negen jaar altijd alleen thuis gezeten want mijn vader was dood en mijn moeder  moest werken maar  mij kregen ze niet nog niet met stokken naar eeni  internaat      de school  waar ik op zat was zo al erg genoeg   ik kwam ook altijd tussen de middag naar huis   ( leeg)   want ik kon dat daar niet uithouden laat staan wonen zelfdiscipline heb je of heb je niet  om te studeren heb je geen internaat of ouders nodig<br />
dus g e e n internaato</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Erik</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-881</link>
		<dc:creator>Erik</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 13 Feb 2010 17:03:21 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-881</guid>
		<description>Oneens. Dat is geheel van de situatie afhankelijk: in sommige gevallen kun je beter de ouders in een internaat stoppen.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Oneens. Dat is geheel van de situatie afhankelijk: in sommige gevallen kun je beter de ouders in een internaat stoppen.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Donald Willemsen</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-880</link>
		<dc:creator>Donald Willemsen</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 13 Feb 2010 09:38:35 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-880</guid>
		<description>Ik ben van mening dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor hun kinderen en de verantwoordelijkheid voor de opvoeding niet mogen afschuiven op professionele krachten van een internaat. Het zijn immers de ouders die zelf de keus hebben gemaakt kinderen op de wereld te zetten. Als dan blijkt, dat zij hun carrière belangrijk vinden, dan hadden ze niet aan kindere moeten beginnen.
In mijn ogen is het ook niet goed om kinderen tijdens een belangrijke periode in hun leven in een internaat onder te brengen. Je wordt als het ware buiten de maatschappij geplaatst, want om elk internaat staat een groot hek en je mag het terrein niet (zonder toestemming) verlaten. Dit levert op termijn vervreemding op van de maatschappij. Uit eigen ervaring weet ik dat als je een aantal jaren uit die maatschappij bent geweest, je enorm bent vervreemd van de maatschappij. Je hebt problemen je aan te passen aan de maatschappij, omdat je niet ben meegegroeid in die maatschappij. Bovendien, in een internaat groei je op in een te beschermende omgeving.
Ik zou het mijn kinderen niet aan willen doen ze op te bergen in een internaat omwille van mijn carrière. Mijn taak is dan mijn kinderen naar beste eer en geweten op te voeden en ze voldoende middelen mee te geven dat zij zich een eigen plek in de maatschappij kunnen verwerven.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ik ben van mening dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor hun kinderen en de verantwoordelijkheid voor de opvoeding niet mogen afschuiven op professionele krachten van een internaat. Het zijn immers de ouders die zelf de keus hebben gemaakt kinderen op de wereld te zetten. Als dan blijkt, dat zij hun carrière belangrijk vinden, dan hadden ze niet aan kindere moeten beginnen.<br />
In mijn ogen is het ook niet goed om kinderen tijdens een belangrijke periode in hun leven in een internaat onder te brengen. Je wordt als het ware buiten de maatschappij geplaatst, want om elk internaat staat een groot hek en je mag het terrein niet (zonder toestemming) verlaten. Dit levert op termijn vervreemding op van de maatschappij. Uit eigen ervaring weet ik dat als je een aantal jaren uit die maatschappij bent geweest, je enorm bent vervreemd van de maatschappij. Je hebt problemen je aan te passen aan de maatschappij, omdat je niet ben meegegroeid in die maatschappij. Bovendien, in een internaat groei je op in een te beschermende omgeving.<br />
Ik zou het mijn kinderen niet aan willen doen ze op te bergen in een internaat omwille van mijn carrière. Mijn taak is dan mijn kinderen naar beste eer en geweten op te voeden en ze voldoende middelen mee te geven dat zij zich een eigen plek in de maatschappij kunnen verwerven.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Anke Schaap</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-879</link>
		<dc:creator>Anke Schaap</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Feb 2010 16:32:06 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-879</guid>
		<description>Helemaal mee eens. Heb mijn verblijf in een vakantiekolonie als zeer slecht ervaringen. Uiteraard zal het beleid veranderd zijn, maar om als kind weggestuurd te worden en in een andere omgeving te zitten, blijft voor veel kinderen een vreemde of vervelende ervaring.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Helemaal mee eens. Heb mijn verblijf in een vakantiekolonie als zeer slecht ervaringen. Uiteraard zal het beleid veranderd zijn, maar om als kind weggestuurd te worden en in een andere omgeving te zitten, blijft voor veel kinderen een vreemde of vervelende ervaring.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: A. Spierings</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-868</link>
		<dc:creator>A. Spierings</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 Feb 2010 09:53:45 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-868</guid>
		<description>reactie op : liever geen internaat.

Ik heb zelf van mijn 15de tot mijn 18de op internaat gewoond, bij katholieke nonnen, halverwege de jaren &#039;70 in Brabant, Nederland. 
Dit artikel bevatte voor mij veel herkenbare facetten. Ik vond ons internaat niet streng, maar dat komt omdat mijn ouders een erg strenge opvoeding hanteerden - alle anderen vonden het internaat wel streng. Ik vond het er geweldig. Door de vrijheid die ik opeens ervaarde, maar vooral vanwege het feit dat mijn wereldbeeld opeens veel breder werd. Ik kom uit een gesloten boerengemeenschap, waar de norm was (en nog is !) : volwasssen hebben altijd gelijk - hen tegenspreken is onbeleefd - op het internaat leerde ik discussieren, een eigen mening vormen. Ik heb de jongere groepen - ook in Oirschot strenger - niet meegemaakt, kwam direct in de oudere groep waar de nonnen ook het principe hanteerden dat de meiden uit deze leeftijd meer vrijheid dienden te krijgen als voorbereiding op het toekomstige zelfstandig worden. Van een verlegen stil boerenmeisje dat meer dialect sprak dan abn, kwam ik in krap drie maanden los, werd zelfverzekerder, durfde mijn mening te geven (en te vormen!), leerde omgangsvormen die me later goed van pas kwamen, leerde goed abn spreken, en durfde ik meer van mezelf te laten zien. Dat is me later allemaal heel goed van pas gekomen. Het was niet altijd even makkelijk, in het begin werd er nogal op me neergekeken door de &#039;kak&#039;-meiden, maar ik vond het vanaf het begin vooral erg spannend en interessant.

Opvoeden van internaatkinderen is niet of-of : of op internaat, of bij de ouders. Van maandag t/m vrijdag zijn de kinderen / tieners op internaat, maar in het weekend en in vakanties bij hun ouders, waar dezelfde regels blijven gelden als voorheen, en men op dezelfde manier met elkaar om blijft gaan. 
Ik zie het als een goede aanvulling op elkaar, Je groeit op in 2 leefwerelden, en van beide pik je dingen mee in je ontwikkeling. 
Voor mij was het duidelijk een belangrijke - in positieve zin - fase in mijn leven.

A. Spierings.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>reactie op : liever geen internaat.</p>
<p>Ik heb zelf van mijn 15de tot mijn 18de op internaat gewoond, bij katholieke nonnen, halverwege de jaren &#8216;70 in Brabant, Nederland.<br />
Dit artikel bevatte voor mij veel herkenbare facetten. Ik vond ons internaat niet streng, maar dat komt omdat mijn ouders een erg strenge opvoeding hanteerden &#8211; alle anderen vonden het internaat wel streng. Ik vond het er geweldig. Door de vrijheid die ik opeens ervaarde, maar vooral vanwege het feit dat mijn wereldbeeld opeens veel breder werd. Ik kom uit een gesloten boerengemeenschap, waar de norm was (en nog is !) : volwasssen hebben altijd gelijk &#8211; hen tegenspreken is onbeleefd &#8211; op het internaat leerde ik discussieren, een eigen mening vormen. Ik heb de jongere groepen &#8211; ook in Oirschot strenger &#8211; niet meegemaakt, kwam direct in de oudere groep waar de nonnen ook het principe hanteerden dat de meiden uit deze leeftijd meer vrijheid dienden te krijgen als voorbereiding op het toekomstige zelfstandig worden. Van een verlegen stil boerenmeisje dat meer dialect sprak dan abn, kwam ik in krap drie maanden los, werd zelfverzekerder, durfde mijn mening te geven (en te vormen!), leerde omgangsvormen die me later goed van pas kwamen, leerde goed abn spreken, en durfde ik meer van mezelf te laten zien. Dat is me later allemaal heel goed van pas gekomen. Het was niet altijd even makkelijk, in het begin werd er nogal op me neergekeken door de &#8216;kak&#8217;-meiden, maar ik vond het vanaf het begin vooral erg spannend en interessant.</p>
<p>Opvoeden van internaatkinderen is niet of-of : of op internaat, of bij de ouders. Van maandag t/m vrijdag zijn de kinderen / tieners op internaat, maar in het weekend en in vakanties bij hun ouders, waar dezelfde regels blijven gelden als voorheen, en men op dezelfde manier met elkaar om blijft gaan.<br />
Ik zie het als een goede aanvulling op elkaar, Je groeit op in 2 leefwerelden, en van beide pik je dingen mee in je ontwikkeling.<br />
Voor mij was het duidelijk een belangrijke &#8211; in positieve zin &#8211; fase in mijn leven.</p>
<p>A. Spierings.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: kees bosman</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-826</link>
		<dc:creator>kees bosman</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2010 10:27:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-826</guid>
		<description>Onze kinderen zijn thuis op gegroeid.Maar er is een groep kinderen die niet thuis op gevoed kunnen worden. Dit zijn Schippers kinderen die op een internaat op groeien.
Alleen met de vacanties zijn ze aan boord bij hun ouders.Dit word vaak vergeten.Dus
zelf op voeden is er niet bij.Mijn zoon vaart al jaren op de Rijn Binnenvaart. Hij heeft
geen kinderen,maar ziet wel het leed van andere kinderen die alleen met de vakantie
aan boord komen.  Dus zelf is op voeden is er niet bij.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Onze kinderen zijn thuis op gegroeid.Maar er is een groep kinderen die niet thuis op gevoed kunnen worden. Dit zijn Schippers kinderen die op een internaat op groeien.<br />
Alleen met de vacanties zijn ze aan boord bij hun ouders.Dit word vaak vergeten.Dus<br />
zelf op voeden is er niet bij.Mijn zoon vaart al jaren op de Rijn Binnenvaart. Hij heeft<br />
geen kinderen,maar ziet wel het leed van andere kinderen die alleen met de vakantie<br />
aan boord komen.  Dus zelf is op voeden is er niet bij.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: elly van dongen</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-822</link>
		<dc:creator>elly van dongen</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 04 Feb 2010 17:32:20 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-822</guid>
		<description>Heb 5 jaar kostschool gehad en een blijvende nonnenallergie opgelopen...en na vijf jaar vervreemd van thuis. Dus kostschool in de oude vorm is vreselijk voor kinderen, ze gaan dan onder in de massa.. Misschien een nieuwe benadering?</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Heb 5 jaar kostschool gehad en een blijvende nonnenallergie opgelopen&#8230;en na vijf jaar vervreemd van thuis. Dus kostschool in de oude vorm is vreselijk voor kinderen, ze gaan dan onder in de massa.. Misschien een nieuwe benadering?</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Coen Rombach</title>
		<link>http://magazine.nationalgeographic.nl/2010/01/25/terugkeer-naar-het-internaat/#comment-818</link>
		<dc:creator>Coen Rombach</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 04 Feb 2010 15:27:37 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://magazine.nationalgeographic.nl/?p=4677#comment-818</guid>
		<description>Geheel mee eens. Het Engelse systeem heeft niet veel goeds gebracht.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Geheel mee eens. Het Engelse systeem heeft niet veel goeds gebracht.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
